Door Katie Rose
JUNG UK en KNX UK organiseerden een uniek evenement vol verwennerij en krachtige gesprekken om vrouwen in de sector van slimme gebouwen te eren. Van het navigeren door de bedrijfscultuur tot het inspireren van de volgende generatie: deze marktleiders doorbreken vooroordelen en geven de bouwsector een nieuwe invulling.
De showroom van JUNG UK ligt verscholen in een steegje uit de jaren 1730, in het hart van Clerkenwell, een wijk in Londen met de hoogste concentratie aan designshowrooms en architecten in Europa. Achter een strakke zwarte gevel is de showroom een lichtbak van verbinding, waar slimme producten, advies en evenementen worden aangeboden aan architecten, interieurontwerpers, gespecialiseerde planners en huiseigenaren.
Ter ere van Internationale Vrouwendag (8 maart) organiseerde Nikita Thompson, technisch projectmanager bij JUNG UK, samen met KNX UK een speciaal evenement voor vrouwen die werkzaam zijn in de sector van slimme gebouwen.
Vanaf het moment dat ik binnenstapte, was het duidelijk dat het evenement prachtig was vormgegeven. Vrouwelijke prominenten straalden vanaf ansichtkaarten die verspreid lagen in de showroom, naast ‘Break the Bias’-cupcakes.
Tracy Palazzo-Barnes, Business Manager van KNX UK, heette me hartelijk welkom en vertelde me dat Nikita, een van de twee vrouwelijke systeemintegrators onder de 50 leden, net tot vicevoorzitter was benoemd. Craig Suff, Account Manager bij JUNG UK, speelde de rol van butler terwijl we werden getrakteerd op drankjes, lunch en een ontspannende behandeling door masseuse Kaylea.
Omgaan met wangedrag
In deze ondersteunende omgeving duurde het niet lang voordat het levendige gesprek overging op de ervaringen op de bouwplaats, waar ‘een goed niveau van geklets’ essentieel is voor iedereen, ongeacht geslacht. Niet al dat geklets is echter vrouwvriendelijk, zoals wanneer je te horen krijgt: “Dit is waarom we geen vrouwen op de bouwplaats zouden moeten hebben.” Negatieve opmerkingen, een gebrek aan geschikte vrouwelijke voorzieningen en onvoorspelbare werktijden die in conflict komen met gezinsroutines, kunnen verklaren waarom vrouwen vaak snel overstappen van ingenieurs- en installateursfuncties naar managementfuncties. Er volgden huiveringwekkende verhalen over ternauwernood ontkomen aan bedreigend mannelijk gedrag en dilemma’s over het al dan niet melden van intimidatie en het risico op het verliezen van werkcontracten.
Je moet het zien om het te worden
De afwezigheid van vrouwelijke collega’s kan ontmoedigend werken, en iedereen was het erover eens dat er meer moet worden gedaan om technische functies op school aan meisjes te presenteren als haalbare carrières. De aanname dat ‘meisjes geen vies werk willen doen’ kan leiden tot gemiste kansen en geeft een verkeerd beeld van functies zoals besturingsingenieurs, die pas op de bouwplaats komen als het meeste ‘vies’ werk al gedaan is. Veel van de vrouwen beschreven dat ze ‘per ongeluk’ of via familiebanden in hun functie terechtkwamen, in plaats van via een carrièrepad.
Eenmaal in functie merken vrouwen dat ze harder moeten werken om zichzelf te bewijzen. Zoals een van de vrouwen het verwoordde: “Ze gaan ervan uit dat je een leeghoofd bent met een creditcard om drankjes te kopen en je aan de belangrijkere mensen voor te stellen, maar hun gezichtsuitdrukking verandert zodra je je ervaring laat zien.”
Ondanks de uitdagingen gonste de zaal van enthousiasme over werkprojecten. “Ik hou van technologie, en de schoonheid van de dingen die we zien, en de kracht erachter,” zei Paulina Marcyzkiewicz, contractmanager bij Silent Gliss, vol overgave. Elizabeth Sonubi, architect-technoloog bij E2 Architects, is gespecialiseerd in erfgoed- en restauratieprojecten zoals Greenham Lodge, waar de bandensporen van generaal Eisenhowers 4×4-jeep nog te zien zijn, nadat hij er de avond voor D-Day met een lading dronken soldaten de trap op reed en slechts drie treden haalde. Elk gebouw heeft een verhaal, en zowel zij als interieurontwerpster Jenny Luck beschreven de onzichtbare emotionele inspanning die het kost om klanten door de projectfasen heen te begeleiden.
De volgende generatie bereiken
Aangezien er meer vakmensen met pensioen gaan dan er momenteel worden opgeleid, is het bieden van trajecten naar werk aan jongeren een prioriteit voor Omobola Odutayo MBE, groepscoördinator werving en evenementen voor Londen bij het Department for Work and Pensions (DWP). In samenwerking met initiatieven zoals Black Professionals in Construction coördineert ze evenementen waar kwetsbare groepen meer te weten kunnen komen over wervingsprocessen en kunnen luisteren naar succesvolle professionals die moeilijkheden hebben overwonnen, waardoor een ‘can do’-houding wordt bevorderd.
Kimmy Sparks wekt zeker interesse in vertegenwoordiging, verbondenheid en inspiratie voor de volgende generatie. Toen ze tijdens een tussenjaar als administratief medewerkster bij een elektriciteitsbedrijf werkte en interesse toonde in een opleiding, kreeg ze te horen: “Doe niet zo belachelijk, je bent een vrouw.” Haar baas verwachtte dat ze zou falen, maar beloofde haar hulpmiddelen te geven als ze zou slagen, wat ze ook deed. Hoewel ze aanvankelijk bang was om hulp te vragen, heeft ze nu ‘het roer omgegooid’ en een bloeiende community opgebouwd op Instagram en WhatsApp, waar vrouwelijke vakmensen vragen kunnen stellen en ervaringen kunnen delen. Kimmy meldde dat er op de bouwplaats steeds meer erkenning komt voor haar aanvullende vaardigheden, waarbij mannen haar advies en handwerk inroepen voor de fijnere details. Ze is gespecialiseerd in het werken met kwetsbare groepen, waaronder religieuze ruimtes of vrouwenopvangcentra, die behoefte hebben aan een vrouwelijke professional.
Ik vertrok met een mooie, technische goodiebag, gevuld met een schroevendraaier, gezichtsmaskers en de wetenschap dat slimme vrouwen de toekomst vormgeven.
Katie Rose is assistent-redacteur bij het tijdschrift KNXtoday.
